Zanim przykłady, to taka myśl o dziennikarzach, specjalistach i zbytnim teoretyzowaniu. Przeglądając w ostatnich miesiącach gazety, zastanawiałam się jak to możliwe - z czysto redakcyjnego punktu widzenia nawet - że w jednym wydaniu pisma pojawiały się artykuły mówiące, że:
1. kryzys już za nami
2. w ogóle nie było kryzysu w Polsce,
3. kryzys trwa i końca nie widać,
4. najgorsze dopiero przed nami!
I każda z tych myśli była poparta dowodami i logicznym (pozornie) wywodem. Przecież czytelnik, który nie zna się za bardzo na temacie, musi taką lekturę przypłacić bólem głowy - kupować akcje - sprzedawać? zacząć oszczędzać - a może wydawać zaskórniaki bo taniej nie będzie? kupować nowy samochód - remontować stary? itp. itd.
Jeśli były by to sprzeczne wywody na tematy polityczne to rozumiem - jest demokracja. Ale ekonomia jest mierzalna, matematyczna - skąd wiec takie rozbieżności w interpretacji tych samych zjawisk? Cóż, nie mam pojęcia - jedyna sensowna odpowiedź to taka, że również do ekonomii wkroczyła demokracja w miejsce solidnej wiedzy i analizy - teraz każdy może głosić co mu się zdaje lub zamarzy.

Co do moich prognoz….. Komentarz do wpisu Kredyty w kryzysie zakończyłam hasłem “czas na złoto”.  Postanowiłam sprawdzić czy były to “prorocze słowa” :). I cóż się okazało?  - od dnia kiedy to napisałam cena złota wzrosła o prawie 20%, a sprzedając złoto na początku grudnia można było zarobić nawet ponad 30%. Czy to dużo czy mało w dobie kryzysu - to już kwestia indywidualnej oceny. Czy jednak zarobił ktoś z was w tym  czasie więcej na innych inwestycjach? Teraz w prasie zaczyna się pojawiać coraz więcej informacji o korzystnych inwestycjach w złoto. Widać temat robi się medialny. Ale ja pierwsza byłam  - a co, trzeba się czasem samemu pochwalić - nikt tego lepiej nie zrobi!.
Druga sprawa - mieszkania. I też się sprawdza - ceny mieszkań już nie spadają, podaż jest mała ponieważ wiele inwestycji zostało wstrzymanych w ostatnim roku, a w tych ukończonych wcześniej - najlepsze lokale dawno wykupione.

I kursy walut dla kredytów w CHF bardzo korzystne - od 2 marca (kiedy powstał  wpis o mieszkaniach) do 31 grudnia 2009r. kurs PLN do CHF (średni NBP) spadł o 13,75% - z 3,2069 do 2,7661 PLN/CHF. Oznacza to, że jeśli 2 marca 2009r. ktoś zaciągnął kredyt w wysokości 500 tys. PLN nominowany w CHF, to dziś, tylko w wyniku zmiany kursu, ma do spłaty o prawie 70 tys. PLN mniej. Przewidywałam, że za za jakiś czas ceny mieszkań będą rosły - wiadomo - prawo popytu i podaży - na rynek trafia znacznie mniej mieszkań niż rok wcześniej, a popyt rośnie, bo banki nieco popuściły akcję kredytową no i wiele osób przez ostatni rok wstrzymało się z decyzją o zakupie lub nie otrzymało kredytu. Takie też sygnały pojawiają się w prasie. Ceny najpopularniejszych, małych i średnich mieszkań już nie spadają i chociaż prognozy na przyszły rok są dość optymistyczne i zwiększać ma się ilość nowych inwestycji, to jakoś nie wierzę, aby deweloperzy decydowali się na obniżkę cen z tego powodu - będą chcieli odrobić strat z ostatniego roku, a i popyt będzie większy niż normalnie - z powodów j.w.
Jednak miałam rację Agnieszko! - trzeba było mieszkanie kupować w zeszłym roku!

]]> http://www.finansowy.pl/kryzys-finansowy/234/sprawdzalne-prognozy.html/feed http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/207/stary-rok-nowy-rok.html http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/207/stary-rok-nowy-rok.html#comments Fri, 01 Jan 2010 13:56:30 +0000 Alicja http://www.finansowy.pl/?p=207 Stary!
Dziwny to był dla mnie Rok - wiele niespodziewanych zmian, w większości korzystnych, acz stresujących. Po pierwsze - dziecko się dostało na wymarzoną uczelnie (3 podejścia!) - ale ile nerwów było, niepewności ehh, lepiej nie mówić, ważne, że dobrze się skończyło!

Po drugie - jest praca dla 50-letniej kobiety bez biegłej znajomości 3 języków obcych !!! Okazuje się, że trzeba być w miarę dobrym w tym, co się robi, a praca przyjdzie sama. No i przyszła, i wyzwoliła z bankowego, korporacyjnego kieratu (bo wcześniej praca też była ale już się rano wstawać nie chciało ). I miło usłyszeć na pożegnanie:

“dobra jesteś w tym co robisz, szkoda, że odchodzisz …… „ Szkoda, że wcześniej nie doceniliście i nie płaciliście więcej!!! Dadzą radę beze mnie  -  nie ma ludzi niezastąpionych.
Potem nowa praca - nowe wyzwania, dużo mniej wolnego czasu, szał pisania wniosków o dotacje unijne. (O dotacjach coś chyba napiszę za moment? Są chętni?)
Okazało się też, że zmiana pracy to najpierw baaaaardzo długi urlop bo takie przepisy. Nareszcie był czas zwiedzić Pragę Czeską (ładna choć trochę przereklamowana! ale piwo dobre; i utwierdziłam się w przekonaniu że jednak Czesi generalnie za nami jako narodem nie przepadają - jeśli ktoś ma inne zdanie to służę dowodami na zdjęciach; a miałam wcześniej nadzieję, że takie narodowe antagonizmy to tylko propaganda poprzedniej epoki… a może nadal istnieje w głowach ludzi? Po 20 latach?), był czas „wyfoczyć” się nad ciepłym morzem (nigdy za dużo), a potem jeszcze dość niespodziewana podróż po Egipcie (prawie 3 tygodnie bez biura podróży!). Jak by kto miał pytania o szczegóły takiej prywatnej podróży  -  służę pomocą.
Tak piszę o tym starym już roku, żeby trochę się wytłumaczyć z przerwy w pisaniu blogu. Jakoś czasu i sił zabrakło - zbyt wiele się działo w realnym życiu. Szkoda mi tylko kilku fajnych wątków, które przez ten czas stały się nieaktualne - no bo kto dziś pamięta jeszcze o tych nieszczęsnych opcjach?

Nowy!
Piękną, zimową pogodą nas wita (pod warunkiem, że lubicie zimę, taką prawdziwą - ze śniegiem i mrozem).
Nowy Rok to jak zwykle podsumowania, prognozy i to co najgorsze - zobowiązania i przyrzeczenia: rzucę palenie (ja szczęśliwie nie mam co rzucać ale wszystkim życzę powodzenia w tym względzie), schudnę, zacznę ćwiczyć, poświęcę więcej czasu rodzinie, zakończę nieudany związek, znajdę lepszą pracę, będę mniej pracować, nauczę się niemieckiego, zacznę chodzić do teatru, nie będę siedzieć tyle przed komputerem, będę oszczędzać ….. Ile ludzi tyle pomysłów na noworoczne przyrzeczenia. A ja nie składam przyrzeczeń - po co się stresować na własną prośbę? Już wiele lat temu odkryłam, że Noworoczne Przyrzeczenie to w 99% stres! Stres z powodu braku realizacji tych przyrzeczeń. Bo dlaczego niby akurat ten jeden dzień w roku ma być właściwy do zmiany moich przyzwyczajeń i sposobu życia? Nie zgadzam się kompletnie z wypowiedziami różnych psychologów, że tak trzeba - bo przełom, bo podsumowania, bo nowe. Dla mnie bzdura - przez 365 dni w roku wiem, że powinnam schudnąć, mniej czasu spędzać przed komputerem i więcej się ruszać. I mogę to zmienić, ale muszę poczuć, że właśnie … mogę, dam radę. I to „poczucie” może się zdarzyć każdego dnia, nie koniecznie w Nowy Rok. Nie chcę się za rok stresować tym, że znów nie dotrzymałam noworocznego przyrzeczenia!!!
Bardzo mi się podobały życzenia świąteczno-noworoczne, które dostałam od znajomego profesora ekonomii:

Życzę zdrówka, bo inne problemy rozwiąże gotówka.

Tak wiec wszystkim w Nowym Roku życzę zdrówka, a co do gotówki - mam nadzieję, że moja pisaninka pomoże komuś nieco poprawić jej bilans w portfelu.

p.s.
I chciałam tu dodać, że powrót do pisania bloga nie ma nic wspólnego z noworocznym postanowieniem - ot, tak po prostu wypadło .

Muszę się tu przyznać do czegoś - mimo, że pracuję w banku i mam do czynienia ze sprawozdaniami finansowymi wielu firm, to o opcjach wiedziałam dotychczas - jak się okazało - niewiele. Opcje przed kryzysem były zwykle w firmach źródłem tzw. dodatnich różnic kursowych - czyli zysku. Czyli jest fajnie i nie ma problemu - wiec po co się tym zajmować!
Na czym to polegało?
Otóż od ponad 4 lat (mniej więcej od poprzedniego szczytu kursu PLN do EUR, który miał miejsce na początku 2004r.) kurs EURO względem złotówki spadał - z mniejszymi lub większymi, okresowymi wahaniami. Oznacza to, że za 1 euro płaciliśmy coraz mniej złotówek (złotówka się umacniała, euro się osłabiało). To był bardzo przyjemny proces dla osób, które np. lubią podróżować (znacznie spadły realne ceny wyjazdów zagranicznych), popularne stały się zakupy w zagranicznych sklepach internetowych (dolar też się osłabiał wiec taniej było kupić wiele rzeczy na eBayu niż w polskim sklepie), cieszyli się ci (w tym ja!!!), którzy mieli do spłaty kredyty walutowe (spadek kursów dotyczył też franka szwajcarskiego), w krajowym wymiarze - spadło znacznie zadłużenie Polski. Jednak były grupy, których takie wzmocnienie złotówki cieszyło znacznie mniej - posiadacze oszczędności w walutach, beneficjenci wszelkich dopłat i dotacji unijnych przyznawanych w EUR, w końcu grupa, o którą nam chodzi - eksporterzy!
Firma produkcyjna działa tak, że najpierw musi coś kupić, przerobić na jakiś produkt, następnie sprzedać z zyskiem. Jeśli zakupy surowca czy materiałów do produkcji  są realizowane za granicą i płatne w walucie, potem przerabiane w kraju (część kosztów w złotówkach jednak bo np. płace), a następnie w kraju sprzedawane - wtedy wzmocnienie złotówki działa na korzyść firmy - koszty w walucie spadają, za przychód w złotówkach może kupić coraz więcej surowca za granicą. Jeśli taka firma jest eksporterem tzn. ma przychody w walucie - zarobi pewnie mniej ale też nie ma wielkiego problemu - musi sprzedać po niekorzystnym kursie tylko część przychodów w walucie żeby pokryć krajowe koszty. Jeśli zarówno koszty jak i przychody ma w walucie - nie musi wymieniać euro czy dolarów na złotówki, nie ponosi kosztów tej wymiany i nie traci na kursach.
Schody zaczynają się gdy firma jest eksporterem tzn. większość lub całą swoją produkcje sprzedaje za granicę lub w kraju ale w cenach określonych w walucie, a zakupy wszelkich surowców, materiałów i innych kosztów są realizowane w kraju - za złotówki. W takiej sytuacji jest np. wiele firm z branży spożywczej, mleczarnie, które eksportują swoje produkty ale całość kosztów ponoszą w PLN (skup mleka od rolników), to samo dotyczy zakładów mięsnych (słynna sprawa zakładów Dudy), przetwórstwa owoców i warzyw. Również w innych branżach można znaleźć takie przykłady. Eksporterzy zaczęli ponosić straty - za swój towar czy produkt dostawali wprawdzie wciąż tyle samo waluty ale musieli ją wymienić w banku na złotówki (no bo koszty mieli w PLN) - i tych złotówek było coraz mniej. Oczywiście próbowali się ratować - obniżać koszty gdzie się dało, ale nie zawsze się dało (bo np. płace zaczęły rosnąć), negocjować ze swoimi odbiorcami wzrost cen (ale jak tu negocjować, jak za rogiem stoi Chińczyk z podobnym - może trochę tylko gorszym - towarem za pół ceny?). Eksporterzy zaczęli tracić coraz więcej na zmianach kursów. W skrócie działało to tak:
Powiedzmy, że firma wyprodukowała towar, który może sprzedaż za granicę za 10.000 EUR. Koszty produkcji - w przeliczeniu na EUR wyniosły 9.500 EUR, zysk 500 EUR. Firma wystawia fakturę na sprzedaż towaru w dniu 2 czerwca 2008r. kiedy kurs wynosi 3,38 PLN/EUR, i w swoim rachunku wyników księguje sobie zysk (tak naprawdę to przychód i koszty - ale dla uproszczenia - powiedzmy, że zysk) w wysokości 1.690 PLN (500 EUR x 3,38). Tylko, że termin płatności za sprzedany towar przypada dopiero za 30 dni!!! W dniu 2 lipca na konto naszej firmy wpływa 10.000 EUR, jednak w tym dniu EUR kosztuje już tylko 3,3. Firma musi wymienić w banku euro na złotówki aby pokryć koszty dalszej produkcji (zakładamy tu, że są one bez zmian) i zrealizować zysk. Jej zysk 500 euro, to już jednak nie planowane 1.690 PLN, a jedynie 1.650 PLN - firma musi wiec w swoich księgach rachunkowych pomniejszyć zysk o 40 PLN (1.690 - 1.650= 40). Pojawiają się tzw. straty z różnic kursowych. Jeśli dodamy do tego spread oraz fakt, że za pozostałą część EUR (to co finansowało koszty) firma nasza otrzyma również mniej złotówek, a więc aby wykonać tą samą produkcję (kupić taka samą jak poprzednio ilość surowca) - będzie musiała wydać część zysku - widzimy, że utrzymywanie się takiej sytuacji w dłuższym okresie mogło spowodować bardzo wysokie straty eksportera. I wtedy pojawia się ratunek - dzwoni z banku dealer walutowy lub doradca klienta i proponuje zakup OPCJI.
…. ale o tym to już po świątecznym śniadaniu chyba napiszę - nie chcę sobie psuć apetytu :).
Wesołego jajeczka i Alleluja Wszystkim.

Otóż to właśnie dzięki informacji z BIK (czasem też z wewnętrznych, bankowych baz danych - jeśli byliście wcześniej klientami tego samego banku). Informacji o tym, że w przeszłości braliście kredyty, które zostały w terminie, prawidłowo spłacone, a wiec jesteście solidnymi klientami.
Wbrew bowiem powszechnej opinii BIK nie jest instytucją, która prowadzi „czarną listę niesolidnych dłużników kredytowych”. A w każdym razie nie wyłącznie!!!

BIK czyli Biuro Informacji Kredytowej jest Spółką Akcyjną powołaną w 1997 r. przez banki i Związek Banków Polskich na mocy art. 105 ust 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe (Dz. U. Nr 140 poz.939 z późn. zmianami).

Aktualnie akcjonariuszami BIK są: BGŻ, Bank Handlowy, DnB NORD, Millennium, PEKAO S.A. Getin Bank, NORDEA Bank Zachodni WBK, BRE Bank, ING Bank Śląski, Kredyt Bank, PKO BP oraz Związek Banków Polskich.

BIK został powołany „w celu gromadzenia, przetwarzania i udostępniania bankom informacji stanowiących tajemnicę bankową, w zakresie w jakim informacje te są potrzebne w związku z wykonywaniem czynności bankowych, a także innym instytucjom ustawowo upoważnionym do udzielania kredytów - informacji o wierzytelnościach oraz o obrotach i stanach rachunków bankowych w zakresie, w jakim informacje te są niezbędne w związku z udzielaniem kredytów, pożyczek pieniężnych, gwarancji bankowych i poręczeń.” UFFF….
Praktycznie wygląda to tak, że każdy bank (niekoniecznie będący akcjonariuszem BIK, np. dotyczy to też SKOK-ów, banków spółdzielczych) przekazuje do BIK raz w miesiącu, drogą elektroniczną (zarówno proces przekazywania danych do BIK jak i uzyskiwania informacji o kliencie przez bank jest całkowicie zautomatyzowany, a dostęp do danych mają wyłącznie wyznaczone osoby), informacje dotyczące wszystkich swoich  klientów:
- Wasze dane osobowe (imię nazwisko, PESEL, nr dowodu),
- dane na temat Waszych zobowiązań wobec Banków takie jak: data powstania, rodzaj zobowiązania (nie tylko  kredyt ale też karty kredytowe), okres spłaty, waluta, terminowość spłat,
- informacje o zadłużeniu wraz z terminami spłaty czyli Wasza historia kredytowa.
Tak wiec BIK gromadzi i przetwarza wszystkie informacje przekazane przez banki - zarówno pozytywne (kredyty spłacane terminowo), jak i negatywne (kredyty spłacane z opóźnieniem).
Raz jeszcze chciałam podkreślić, że BIK nie wykorzystuje przekazanych danych w jakiejkolwiek własnej działalności, a wyłącznie gromadzi i udostępnia te informacje - w oparciu o przepisy Prawa Bankowego oraz Ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Wiecie już co to jest BIK - w następnych częściach trochę historii (bo brałam w niej udział :)) oraz jak się nie dostać na “czarną listę”, której nie ma.

M lub  6M, jednak w tym przypadku wyjątkowo nie mam pretensji .

Przy takiej konstrukcji (tzn. w oparciu o stawki referencyjne) oprocentowanie kredytu zmienia się zwykle z taką częstotliwością jakie jest nasze „X” tzn. dla stawki 3M oprocentowanie będzie się zmieniało co 3 miesiące, a dla stawki 6M - co pół roku, a dzień, w którym będzie następowała zmiana stawki jest zwykle dokładnie opisany w umowie kredytowej. Wiemy wtedy dokładnie jakie będzie oprocentowanie naszego kredytu w następnym okresie.

Jeśli natomiast Wasz kredyt jest oprocentowany w oparciu o jakąś inną, dziwnie opisaną stawkę, zwaną zwykle „stawką bazową“, ustalaną przez Zarząd Banku, na podstawie bliżej nieokreślonych parametrów, to nie będziecie w stanie przewidzieć jak będzie się ta stawka zmieniać - jak często, czy zgodnie z rynkiem. A już na pewno zmiany te będą znacznie opóźnione w stosunku do zmian na rynku - co jest może dobre gdy stawki rosną, ale kiepskie, gdy stawki spadają, co ostatnio ma miejsce. Tu możecie znaleźć przykłady tego, jak banki w ostatnich tygodniach reagowały na obniżki stóp procentowych dla CHF.

Dobrym - negatywnym - przykładem takiego niekorzystnego oprocentowania kredytów jest BRE, przeciwko któremu UOKiK skierował w tym tygodniu pozew do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów między innymi w związku z niekorzystnymi zasadami określania przez ten bank oprocentowania kredytów hipotecznych, przy którym “Konsumenci nie są w stanie przewidzieć, w jakiej sytuacji to oprocentowanie będzie rosło, jak również malało” .
Tak wiec jeśli zastanawiacie się w którym banku wziąć kredyt - pamiętajcie aby sprawdzić jak w umowach kredytowych określane jest oprocentowanie, jeśli zapisy są niejasne - możecie mieć pewność, że będą interpretowane z korzyścią dla Banku, a nie dla Was. Tu znajdziecie informacje jak banki określają oprocentowanie kredytów w CHF.
Jeśli podstawą oprocentowania są stawki referencyjne - starajcie się w negocjacjach z bankiem ustalić stawki na krótszy okres.

Powodzenia.

]]> http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/173/wibor-libor-euribor-a-oprocentowanie-kredytow.html/feed http://www.finansowy.pl/definicje/164/libor-i-euribor.html http://www.finansowy.pl/definicje/164/libor-i-euribor.html#comments Thu, 26 Mar 2009 00:55:36 +0000 Alicja http://www.finansowy.pl/?p=164 Jeśli przeczytaliście co to jest i jak jest ustalany WIBOR to już możecie się łatwo domyślić czym jest LIBOR, EURIBOR i ……. FIBOR oraz PIBOR?
LIBOR (London Interbank Offered Rate) to stopa procentowa kredytów oferowanych na rynku międzybankowym w Londynie. Jak w przypadku WIBOR - pierwsza litera w skrócie pochodzi od nazwy rynku/miasta, na którym określa się stawkę!   LIBOR jest ustalany o godz. 11:00 czasu londyńskiego przez 4 główne banki: Bankers Trust, Bank of Tokyo, Barclays i National Westminster, stawki są określane dla różnych okresów oraz (tym razem - w odróżnieniu od WIBOR, który dotyczy wyłącznie cen za kredyty w złotówkach) dla wielu walut:  EUR, USD, CHF, GBP, JPY. Notowania LIBOR publikowane są z siedmiodniowym opóźnieniem.
Można powiedzieć wiec, że LIBOR jest odpowiednikiem WIBOR na rynku londyńskim, dla różnych walut. Odpowiednikiem WIBID jest stawka LIBID - (London Interbank Bid Rate). Jest ona stopą procentową, według której banki są skłonne płacić za przyjmowane lokaty.

Wprowadzenie w 1999 roku nowej wspólnej waluty europejskiej EURO spowodowało, że banki w Europie stworzyły nową referencyjną stopę procentową dla rynku iędzybankowego.
EURIBOR (Euro Interbank Offered Rate) to referencyjna stopa procentowa kredytów w strefie euro oferowanych przez jeden bank innemu bankowi (tym razem pierwsza litera pochodzi od nazwy waluty - lub - jak kto woli - strefy EURO). Organizatorem Fixingu jest Europejska Federacja Bankowa (FBE - Federation Bancaire de L\’Union Europeenne). Stawki publikowane są o godz. 11:00 czasu frankfurckiego. Stopa jest wyliczana na podstawie notowań z kilkudziesięciu największych banków ze strefy EURO oraz Islandii, Norwegii i Szwajcarii, spośród ponad 4,5 tys.banków reprezentowanych przez FBE (wiedzieliście, że w Europie jest tyle banków? - no teraz chyba o kilka mniej ) . Wybór banków, których warunki udzielania kredytów brane są pod uwagę przy kształtowaniu Euribor, oparty jest na kryteriach rynkowych. Banki te należą do największych  w strefie euro i posiadają najlepszy standing oraz przeprowadzają najwięcej transakcji na rynkach strefy euro.

EURIBOR został opublikowany po raz pierwszy 30 grudnia 1998 roku dla wartości na dzień 4 stycznia 1999 r.
Zanim EURO (uwaga! nie mam tu na myśli mistrzostw świata w piłce nożnej!) opanowało Europę, funkcjonowały jeszcze inne stawki - nazywane od nazw (masło maślane - ale jak to inaczej powiedzieć?) np. we Frankfurcie - FIBOR,w Paryżu - PIBOR.
Natomiast jako pierwszą wprowadzono w 1957 roku stawkę referencyjną dla amerykańskiego dolara. W latach 60-tych i 70-tych pojawiły się kolejne: dla brytyjskiego funta, niemieckiej marki i francuskiego franka, (zastąpione teraz przez EURO), japońskiego jena, franka szwajcarskiego oraz dolarów australijskiego i kanadyjskiego.

Uczestnikami Fixingu mogą być banki krajowe lub oddziały banków zagranicznych działające w Polsce na podstawie Prawa Bankowego, spełniające wymogi określone w Regulaminie Fixingu.
Aby zostać Uczestnikiem Fixingu Bank musi otrzymać od Organizatora zaproszenie do uczestniczenia w Fixingu, złożyć  deklarację uczestniczenia w Fixingu oraz przestrzegania Regulaminu oraz otrzymać potwierdzenie nadania statusu Uczestnika Fixingu (czyli jak w każdym elitarnym klubie - musi być zaproszenie i karta członkowska). Organizatorem jest Polskie Stowarzyszenie Dealerów Bankowych - Forex Polska.
O innych warunkach uczestnictwa w Fixingu możecie poczytać w regulaminie - najważniejsze z nich to bardzo dobra i stabilna sytuacja finansowa oraz znaczna aktywność banku na polskim rynku pieniężnym co oznacza dopuszczenie do zawierania transakcji z bankiem centralnym - Narodowym Bankiem Polskim
Aktualnie w ustalaniu stawek WIBOR (Fixingu) bierze udział 13 banków.

Jak to się odbywa?
Cała operacja ustalania stawek WIBOR I WIBID ma miejsce codziennie (w dni robocze oczywiście) i trwa 15 minut od 11:00 do 11:15 (tak więc najważniejsze jest aby telefony i maile działały w tym czasie!)
Każdy z Banków uczestniczących w Fixingu zobowiązany jest do przekazania po jednej stawce po jakiej gotów jest udzielić innemu Uczestnikowi (stawka offer) i przyjąć od innego Uczestnika (stawka bid) depozyt złotowy (pożyczkę) na wszystkie terminy (o terminach była mowa w 1 cz.).

Stawki WIBOR i WIBID są obliczane jako średnia arytmetyczna stóp zgłoszonych przez uczestników fixingu, po odrzuceniu dwóch najwyższych i dwóch najwyższych wielkości. Jeśli jednak podano mniej niż 8 stawek, odrzucane są tylko dwie skrajne. W ciągu 15 minut od publikacji indeksów ustalonych podczas fixingu, banki biorące w nim udział zobowiązane są do zawierania transakcji z innymi jego uczestnikami według stawek nie gorszych od zgłoszonych tego dnia. Ma dyscyplinować uczestników systemu i zapobiec próbom manipulacji stawkami. Różnica między stawkami udzielania i przyjęcia depozytu na dany termin (spread) podawanymi przez każdego uczestnika Fixingu nie może być większa niż:
• 0.3% dla terminów O/N, T/N;
• 0.2% dla terminów od jednego tygodnia do jednego roku, określone są też  kwoty zawieranych transakcji, do wysokości których obowiązują ustalone stawki.
Stawki WIBOR i WIBID ustalone na Fixingu w danym dniu są publikowane w serwisie informacyjnym Reutersa w tym samym dniu w ciągu pierwszych pięciu minut po Fixingu.
Po co tyle zamieszania i dlaczego Fixing trwa tak krótko -  tylko 15 minut? Odpowiedź w cz.3.

WIBOR jest to oprocentowanie (inaczej stawka referencyjna lub …. cena pieniądza!), po jakim banki skłonne są udzielić pożyczek (oferują pożyczki) innym bankom na rynku warszawskim (oczywiście nie oznacza to, że bank posiadający centralę poza stolicą nie może brać udziału w wyliczeniu WIBOR - chodzi tu o wskazanie miejsca zawierania transakcji) w trakcie Fixingu.
No tak, co zdanie to kolejny, trudny termin .
Fixing to działania podejmowane w celu ustalenia stawek referencyjnych WIBOR i WIBID  dla depozytów (pożyczek) złotowych na polskim rynku międzybankowym.

WIBID to skrót od Warsaw Interbank Bid Rate czyli j.w. tylko dotyczy stawki, po której banki są skłonne przyjąć depozyt (oprocentowanie, jakie są skłonne zapłacić za pożyczkę).
Stawki WIBOR i WIBID są ustalane dla pożyczek na różne terminy - przykładowo zestawienie stawek z dziś:

Generalnie - im dłuższy termin (okres) na jaki udzielana jest pożyczka (zwana przez bankowców depozytem), tym droższy pieniądz (wyższy WIBOR - czyli wyższe oprocentowanie).
Należy pamiętać, że wartości stawek procentowych WIBOR i WIBID są prezentowane w ujęciu rocznym.
Przykładowo WIBOR 1M = 3,80 oznacza, że za depozyt złożony na okres jednego miesiąca bank udzielający pożyczki chce otrzymać odsetki w wysokości 3,8% p.a. (per annum czyli w skali rocznej).
Jeśli depozyt (pożyczka) wynosi 100.000.000 PLN to odsetki za 1 miesiąc przy tej stawce WIBOR wyniosą (100.000.000 x 3,8%) /12 = 316.667 PLN (ładna kwota!!!).

cdn ….

Nie zamierzam tu się polityką zajmować (oj dziwny to kraj w którym premier, który - jak by nie było - odpowiada za finanse całego kraju, sam swoje finanse powierza mamusi), jednak taka wątpliwość mi się zaraz nasuwa - na ile fakt założenia rachunku w banku wynikał z faktycznej potrzeby Pana Premiera (byłego ), a na ile jest elementem kampanii, która ma zmienić wizerunek Kaczyńskiego. Jeśli tak właśnie jest (kto się założy?) to PR-owcy chyba trochę się zagapili - trzeba było zrobić to wcześniej, zanim ruszyła kampania „z tylnego siedzenia”. Teraz jest to tak ewidentne, że aż śmieszne. Cóż….

Okazuje się jednak, że - i to będzie zapewne szok dla wielu osób - jak wynika z raportu Komisji Europejskiej ponad połowa Polaków (56%) nie ma konta w banku!!! Spośród krajów Unii Europejskiej gorszy wynik ma tylko Łotwa, na drugim biegunie są Dania, Belgia, Holandia i Luksemburg, gdzie konta w banku nie ma zaledwie 1 proc. ludności.Dla mnie jako bankowca i osoby na co dzień korzystającej z podstawowych usług bankowych (bankomat, karta kredytowa, przelewy) i zapewne dla większości moich znajomych, konto w banku jest czymś tak oczywistym i niezbędnym w codziennym życiu, że konieczność jego posiadania nie podlega żadnej dyskusji!
Zastanawiałam się dlaczego tak wiele osób rezygnuje z wygody jaką daje rachunek bankowy? Kim są ludzie, którzy wolą swoje pieniądze trzymać „w bieliźniarce” niż na rachunku bankowym?
Przypominam sobie dyskusje z moją mamą, jakie prowadziłam kilka lat temu, przekonywałam ją, że powinna założyć konto na które będzie wpływała jej emerytura. Mama upierała się natomiast, że przy tak niewielkiej kwocie (stary portfel!) nie ma sensu komplikować sobie życia jakimś kontem, bieganiem do banku - liczy się gotówka w ręku, że konto kosztuje i trzeba stać w kolejce, żeby zrealizować czek (takie to czasy były!). Ja uparcie szukałam argumentów aby ją przekonać, że jednak warto konto mieć:

• nie będziesz musiała czekać na listonosza lub stać w kolejce na poczcie po odbiór emerytury,
• pieniądze przekazane na twoje konto wpłyną wcześniej niż przesłane pocztą,
• w razie kradzieży stracisz tylko część pieniędzy, a nie całą emeryturę,
• nie będziesz musiała pamiętać o terminach opłat, stać w kolejkach żeby zapłacić za prąd, czynsz, telefon - bank zrobi to za ciebie a opłatę pobierze zwykle niższą niż poczta,
• a do tego zawsze kilka złotych odsetek doliczą ci na koniec miesiąca - powinno to pokryć koszt prowadzenia konta .

Od tamtego czasu minęło wiele lat. Dziś moja Mama nie wyobraża sobie życia bez rachunku w banku - no bo oczywiście dała się namówić. Korzysta z karty bankomatowej aby wypłacać gotówkę na bieżące zakupy, jadąc do sanatorium też nie zabiera pieniędzy tylko kartę do bankomatu - to o wiele bezpieczniejsze, korzysta ze zleceń stałych itd. itp. Przez ostatnie lata wiele też się zmieniło w ofercie banków i w samej „technice” korzystania z kont bankowych - zniknęły czeki, niemal na każdym rogu w dużych miastach i w każdej mniejszej miejscowości jest bankomat, pojawiły się konta internetowe, a osoby nie mające dostępu do Internetu mogą większość spraw załatwić przez telefon. Dla klientów o „konserwatywnym” podejściu banki otwierają gęstą sieć punktów bankowych w supermarketach na przykład. Mimo tego nadal ponad połowa ludzi w kraju nie na konta (minus jedna osoba aktualnie!!!)
Kim są?
Okazuje się, że są to przede wszystkim osoby młode - poniżej 25 roku życia, emeryci, osoby mało zarabiające, o niższym wykształceniu, bezrobotni i rolnicy.
Osoby takie podlegają tzw. „wykluczeniu finansowemu”. Pod tą nazwą kryje się „odcięcie od usług i produktów finansowych, co uniemożliwia pełne uczestnictwo w życiu gospodarczym czy społecznym” (piękna definicja - ciekawe czy Kaczyński ją znał jak premierem był).
Szczególnie dziwi mnie brak rachunków wśród ludzi młodych. Przecież na co dzień korzystają z Internetu, są oblatani we wszystkich nowinkach technicznych - a pieniądze trzymają w kieszeni? Nie mają pieniędzy w ogóle? Nie rozumiem tego przyznam. Moja córka dostała na 13-ste urodziny (to jest wiek graniczny) konto w banku wraz z kartą płatniczą i stałą, miesięczną kwotę wpłaty, która to kwota miała jej starczać na określone wydatki. I starczała, skończyło się wszelkie „kup mi mamo” - uwierzcie, że jak dzieciak wie dokładnie ile ma pieniędzy do dyspozycji i wie, że mama już więcej nie da to 5 razy się zastanowi, zanim wyda kasę na głupoty. Teraz moja 20-letnia córka potrafi zarządzać swoimi finansami pewnie znacznie lepiej, niż większość jej uczących się rówieśników, a może i tych pracujących.

Dlatego, Drodzy Państwo, jeśli jesteście szczęśliwymi posiadaczami konta w banku i korzystacie z wszelkich ułatwień jakie daje jego posiadanie - rozejrzyjcie się wokół siebie - może ktoś z Waszych bliskich lub znajomych (statystycznie - co drugi!!!) potrzebuje zachęty i pomocy w założeniu konta, może ma konto ale nie używa, bo nie potrafi sobie sam poradzić wśród gąszczu ofert, reklam i przepisów bankowych, nie ma odwagi prosić o pomoc „Pani z okienka”. Pomóżcie tym osobom zrozumieć, że konto w banku to nie jest żaden luksus dla bogaczy i wtajemniczonych bankowców - to sposób na lepsze i wygodniejsze zarządzanie swoim (i kota ) budżetem - bez względu na jego wielkość (budżetu - nie kota!).

]]> http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/103/jaroslaw-kaczynski-zalozyl-konto-w-banku.html/feed http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/58/czy-waro-kupowac-mieszkanie-w-kryzysie.html http://www.finansowy.pl/finanse-domowe/58/czy-waro-kupowac-mieszkanie-w-kryzysie.html#comments Sun, 01 Mar 2009 21:18:20 +0000 Alicja http://www.finansowy.pl/?p=58 Planujesz zakup mieszkania? To jest najlepszy moment!
Czy teraz, w kryzysie opłaca się kupić mieszkanie?
Yes! Yes! Yes! - jak by powiedział jeden z naszych byłych premierów :).
Dawno już nie było tak korzystnego “układu sił” chociaż wydaje się, że nie potrwa on zbyt długo! Trzeba się więc pospieszyć!
Ostatni tak dobry (chociaż z zupełnie innych niż dziś powodów) moment na kupno mieszkania był w 2004r. Frank szwajcarski kosztował wtedy w okolicach 3 PLN (mój kredyt z października 2004r. był uruchamiany po ponad 2,7 PLN za 1 CHF ale na początku roku kurs przekraczał 3 PLN), ceny mieszkań były - w zależności od miejsca - średnio od 2 do 4 razy niższe niż obecnie, banki zaczynały ofensywę na klientów „hipotecznych” jednak był nadal utrzymywany zbawienny - jak się dziś okazuje - wymóg posiadania udziału własnego. Było tanio, bezpiecznie i względnie łatwo kredyt uzyskać. Następne cztery lata to boom mieszkaniowo-kredytowy, ceny m2 pięły się w górę w tempie astronomicznym (no bo popyt rósł), banki przestały wymagać wkładu własnego, a nawet zaczęły udzielać kredytów na ponad 100 % wartości mieszkania (kreując dodatkowy popyt co jeszcze wzmacniało wzrost cen), kurs CHF spadał lotem pikującym (czyli za każdego franka kredytobiorca dostawał coraz mniej złotówek zwiększając dodatkowo zadłużenie).
Ludzie, którzy wzięli kredyty w CHF w ciągu ostatnich 2 lat nie zrobili najlepszego interesu - dziś płaczą, że rata wzrosła o kilkaset złotych, banki mają zgryz bo wartość mieszkania (ceny teraz spadają!) przy jednoczesnym wzroście kursu CHF, jest niższa od wartości kredytu, a wiec zabezpieczenia brak!. O kredytach w PLN nie wspominam - nie znam nikogo (poza Pawłem „PKP” - pozdrawiam :)), kto by taki kredyt brał.
Jeśli jednak  ktoś nie „załapał” się zakup w czasach kredytowego eldorado, a nosi się z zamiarem nabycia własnych czterech ścian, ma teraz świetną okazję - na następną tak dobrą sytuację trzeba będzie pewnie poczekać następnych kilka lat.
Dlaczego? Są co najmniej 3 powody:
1. Duży wybór gotowych mieszkań - jednak  wkrótce może zacząć ich brakować. Już w połowie zeszłego roku deweloperzy zaczęli ograniczać ilość rozpoczynanych i planowanych inwestycji; tu przykład jednego z większych deweloperów.
Dane z rynku wskazują, że dotyczy to nawet 80-90% planowanych wcześniej inwestycji. Co to oznacza? Jeśli teraz nic prawie się nie buduje, to za kilkanaście miesięcy zacznie brakować nowych mieszkań. Nawet jeśli sytuacja w gospodarce szybko się poprawi (w co osobiście wątpię) i pod koniec roku ruszą nowe inwestycje, nowe mieszkania będą do kupienia za 2-3 lata. I będzie ich mało - wielu deweloperów nie doczeka do tego momentu, o pierwszych bankructwach w branży możecie poczytać na portalach finansowych. Czeka nas czarna mieszkaniowa dziura.To oczywiście przełoży się na ceny -  będzie znów drożej (znów ta podaż i popyt).

Dziś jednak nadal jeszcze jest spory wybór mieszkań i to gotowych!!! Trzeba się jednak pospieszyć!
Dodatkowy atut tej sytuacji to fakt, że kupić można już gotowe mieszkanie, a nie dziurę w ziemi - nie ma wtedy obawy, że deweloper padnie, a nasze pieniądze przepadną - można od razu podpisać umowę notarialną, oszczędzamy na koszcie ubezpieczenia kredytu, bo hipotekę do księgi wieczystej wpiszą nam w ciągu 1-2 miesięcy, szybciej się wprowadzimy, oszczędzając np. na kosztach wynajmu dotychczasowego mieszkania … itd. itp. - same pozytywy!!!

2. Spadek cen mieszkań. W ostatnich miesiącach zahamowany został wzrost cen mieszkań, co więcej - trend się odwrócił. Po tym jak banki przestały praktycznie z dnia na dzień udzielać kredytów hipotecznych wielu deweloperów stanęło przed wyborem - zostać z mieszkaniami i niespłaconymi kredytami na ich budowę albo obniżyć swoje horrendalne marże, które sięgały nawet 50%. To co jest problemem dewelopera dla jego klientów jest szansą na negocjację ceny i dużą obniżkę - słyszałam już o 20-30%-owych upustach w cenie mieszkania i zapewne to nie jest koniec - trzeba tylko przejść szybki kurs negocjacji :). Pamiętajcie jednak - dużej obniżki ceny nie negocjuje się z handlowcem tylko z prezesem!!!
3. Korzystny kurs CHF. Mimo różnych na ten temat opinii jestem zdecydowaną fanką kredytu we frankach. Kredyt hipoteczny bierzemy na wiele lat i jak by nie liczyć - waluta zawsze się opłaca bardziej niż złotówki. Przy obecnym, wyśrubowanym kursie mamy niemal 100% pewności, że w ostatecznym rozrachunku oddamy bankowi mniej kasy, niż dostaniemy na początku (ja swój kredyt przez 4 lata spłacałam po kursie znacznie niższym, niż kurs uruchomienia kredytu i nawet dziś, mimo wzrostu ceny franka - jestem nadal “sporo do przodu”), do tego dochodzi śladowy poziom LIBORu dla CHF i wciąż niższe niż przy złotówkach marże banku. Tu uwaga - szukajcie banku, który oprocentowanie ustala w oparciu o LIBOR właśnie - im krótszy tym lepszy bo niższy  (mój kredyt hipoteczny, zaciągnięty na kilkanaście lat, jest oprocentowany w oparciu o LIBOR 1-miesięczny, a wiec najniższy - to ewidentny błąd banku, zwykle przy „długich” kredytach stosuje się jako podstawę również „dłuższe” stawki LIBOR lub WIBOR, no ale ja się nie skarżę - ich błąd, ich strata :))

Powiecie - ok.! ale trudno dostać kredyt, banki wymagają udziału własnego, gospodarka w recesji i jest obawa o utratę pracy! Wszystko to prawda i nie twierdzę, że każdy może sobie teraz na kupno mieszkania pozwolić. Jednak dla mnie to obecna sytuacja jest bardziej normalna niż to co się działo na rynku mieszkaniowym przez ostanie 2-3 lata. Mieszkanie w naszym wciąż dość biednym kraju to niestety nadal poważna inwestycja i jej realizacja wymaga zastanowienia, dużej ostrożności i - co tu dużo mówić - pewnych wyrzeczeń. Jednak jeśli jesteście zdeterminowani, aby mieszkanie kupić - teraz jest najlepszy moment!